CALL FOR PAPERS: Seminarium Feministyczne XXXVI.Feministyczna historia sztuki poprzez wystawy. Aktualne praktyki.

Seminarium: 17.05.2026, godz. 15.00-18.00
Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie
termin zgłoszeń: do 26.04.26
adres zgłoszeń: seminarium.feministyczne@gmail.com

Historia sztuki feministycznej powstaje nie tylko poprzez książki czy artykuły naukowe. Pisana jest także poprzez wystawy. W przeciwieństwie do linearnej narracji tekstu historycznego, wystawa daje możliwość formowania konstelacji interpretacyjnych i dyskursywnych; tworzy przestrzenie kontaktu pomiędzy pracami o rozmaitych formach, buduje paralelne zestawienia, a także pozwala na przełamanie chronologii.

O ile w latach 70. w Europie Zachodniej dominował „strategiczny esencjalizm” i powstawały dziś już słynne wystawy sztuki kobiet, o tyle sytuacja w naszej części regionu wyglądała nieco inaczej. Jak pokazują badania profesor Agaty Jakubowskiej, wystawy sztuki kobiet realizowane były w Polsce już od końca XIX wieku – także w okresie międzywojennym oraz w czasie państwowego socjalizmu, często w ramach oficjalnych stowarzyszeń zawodowych. Towarzyszyła im niekiedy narracja dotycząca pracy kobiet, jak w przypadku jednej z najwcześniejszych tego typu prezentacji: „Wystawy Pracy Kobiet”, zorganizowanej w Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie w 1877.

W okresie późnego socjalizmu, obok inicjatyw oficjalnych pojawiały się także niezależne wystawy sztuki kobiet: „Sztuka kobiet” (Galeria ON, Poznań, 1980), przygotowana przez Izabellę Gustowską i Krystynę Piotrowską. Do tej tendencji nawiązywała również międzynarodowa wystawa zorganizowana przez Natalię LL w 1978 roku we Wrocławiu w Galerii PSP Jatki. Ponowne zainteresowanie wystawami prezentującymi twórczość osób identyfikujących się jako kobiety nastąpiło w Polsce po okresie transformacji wraz z rozwojem feministycznej historii sztuki.

W ostatnich latach w praktyce feministycznej pojawiły się nowe modele kuratorskie, które wychodzą poza zachodnie paradygmaty badawcze. Coraz częściej w centrum dyskusji pojawiają się także wątki związane z samą organizacją wystaw – takie jak troska, współpraca czy inkluzywność.

Zachęcamy do krytycznego przyjrzenia się wystawom realizowanym z perspektywy feministycznej historii sztuki, które prezentowane były w ostatnich latach w Polsce – zarówno tym dużym, przekrojowym, jak i mniejszym projektom, które nie uzyskały ogólnopolskiego rozgłosu. Zapraszamy do dyskusji nad tym, czym jest dziś wystawa feministyczna i jakie są metody tworzenia narracji feministycznej poprzez wystawę i w jej ramach – a może także nad koniecznością wykraczania poza samą narrację i spojrzenia na wystawę jako organizacyjną całość.

Zapraszamy osoby kuratorskie, krytyczne i artystyczne do podzielenia się własnymi doświadczeniami lub refleksją na temat obecnych praktyk wystawienniczych.

SemFem odbędzie się w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Zapewniamy prelegent(k)om zwrot kosztów podróży oraz noclegu, dlatego zachęcamy osoby spoza Warszawy do zgłaszania się ze swoimi propozycjami.
Do 26 kwietnia czekamy na propozycje 20-minutowych wystąpień pod adresem: seminariumfeministyczne@gmail.com. Do zwięzłych zgłoszeń prosimy dołączyć jeden jpg (wraz z podpisem) jako ilustrację, którą będziemy mogły wykorzystać w celu promocji XXXVI SemFem.

zdjęcie: Chcemy całego życia. Feminizmy w sztuce polskiej, widok wystawy, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie, 2024/2025, dzięki uprzejmości galerii